The olive fortress

Szwędając się po niedawno przedstawionej fabryce oliwy nie można przeoczyć głównego budynku produkcyjnego w samym środku zakładu. Zerka na Ciebie z góry gdziekolwiek się nie znajdujesz. I wiesz już że, pomimo wielu ciekawych miejscówek, to będzie główna atrakcja wizyty. I nie zawiedziesz się. W innych częściach fabryki większości sprzętu już nie ma, znajdziesz go za to tutaj, aczkolwiek niebanalnie dotkniętego czasem. Atmosfera w środku jest ponura, wielke zborniki zdają się chcieć Cię połknąć swoimi otwartymi paszczami. Można dojść na drugie piętro, wyżej schody są zbyt skorodowane lub zbyt nieistniejące. Generalnie wnętrze to labirynt różnego rodzaju rur ze sterownią na drugim piętrze. Rozpościerał się z niej widok na wszystkie piętra, jednak dzisiaj okno jest już chyba nie do wyczyszczenia. Tak samo jak cały budynek, już nie do naprawy.


Wandering around the recently described olive oil factory you cannot miss the main production building in the middle. It looms at you wherever you are and you know that, even if there are many things to see, this will be the highlight of your visit. And indeed it was. In other parts most of the equipment is gone, here however it is still there, generously touched by time though. Upon entering the atmosphere becomes much darker and gloomier, with the open-mouthed tanks wanting to swallow you. There is a possibility to visit a couple of floors but further up the stairs are either too corroded or too nonexistent. Most of it is a labyrinth of pipes and hoses, with a control room on the second floor with a window overlooking the work area. However the view is very obscured as the window is basically beyond cleaning. Like the whole building, neglected beyond repair.

Zdrowaśki, Długas

Olive oil factory

Chyba nie powinno mnie dziwić, że żyjąc we Włoszech mam fabrykę oliwy w zasiegu ręki. Tę nową, która od czasu do czasu zasmradza radośnie całe miasto (przypomina mi Świecie w Polsce) i tę starą, która prawie dwadzieścia lat temu przeszła na emeryturę. Emeryturę niezbyt aktywną, wiele pozostawiono na pastwę natury lub złomiarzy. Zakład jest całkiem spory. Szwędając się między produkcją i magazynami ładnych parę godzin zeszło. Samej oliwy już nie ma, ale ciekawostki typu buteleczki do degustacji albo faktury na 1428 galonów oliwy wysłanej do New Jersey w 1999 można znaleźć. Doszły mnie słuchy, że jest plan na zrewitalizowanie całego zakładu na użytek publiczny. Dobrze, przyda się. Jeszcze lepiej, że się wbiłem na czas.


I suppose it should not surprise me that while living in Italy I have an olive oil factory as a neighbour. A new one, which smells up joyfully the whole town from time to time (reminds me of a town in Poland with similar exposure) and an old one, sent to retirement nearly twenty years ago. Not a very active retirement, I might add, as many things were left to the fate of nature or scrap collectors. The facility is quite large. Wandering between the production and warehouses cancelled a few hours in a blink of an eye. The oil itself is not there anymore but you can find some curiosities like tester bottles or an invoice for 1428 gallons sent to New Jersey in 1999. I have heard a rumor of a plan to revitalize the whole area for public use. Good, it is needed there. Even better I managed to sneak in on time.