Dover

Proszę bardzo – cały port w Dover. Duże ustrojstwo, ale w sumie nie ma się co dziwić – w końcu brama do Europy. Jakoś tak spokojnie się wydawało…


Introducing the complete Dover Harbour. Huge complex but no surprise there – it is the gate to Europe in the end. Seemed rather quiet…

Zdrowaśki, Długas

 

Corsica’s hillside

 

Korsyka jest ogólnie bardzo piękna gdziekolwiek się nie pójdzie, cóż za konsekwencja. Poniżej widok z pewnego hotelu we wiosce w górach. Polecamy Korsykę 🙂


Corsica is generally very beautiful wherever you go and the countryside only confirms this rule. Corsica is very consistent. We stayed in this cozy hotel in a small village with a view on the other village opposite us. Go to Corsica 🙂

Merthyr Mawr

Merthyr Mawr to rezerwat przyrody w Walii gdzie przypadkiem wylądowaliśmy szukając odrobinki spokoju. No i znaleźlismy! Nawet pogoda nam nie przeszkadzała. Momentami padało naprawdę mocno, ale widoczki i kolory po deszczu nagrodziły z nawiązką odrobinę wilgoci. Spotkaliśmy też fajnego gościa po drodze 😉


Merthyr Mawr is a nature reserve in Wales where we have landed by chance a few months back when looking for a bit of tranquillity. And did we find it indeed. Even the weather did not bother us. Well it did rain very hard at times but after the rain it was all very picturesque. We also met a cool guy on the way 😉

Zdrowaśki, Długas

Beduin camp

Kolejna próba sfotografowania gwiazd. Scenerią mnie obdarowano znakomitą. Cisza, spokój, mnóstwo gwiazd i pełnia księżyca, która doskonale oświetliła mój obiekt. Miałem na pustyni trzy podejścia, oto pierwsze z nich. Na dole widać nasz obóz a ta skała generalnie sprawia wrażenie, że zaraz się na ten obóz zapadnie!

Drugie podejście okazało się katastrofą ze względu na totalny brak ogarnięcia fotografa 😛 Nad trzecim jeszcze nie zasiadłem, więc wciąż czekam na wyrok…


Another approach to photographing the stars. I was blessed with a great scenery. Peace and quiet, lots of stars and full moon which lit my object perfectly. I took three pictures during my recent trip to the desert and this is the first one. You can see our camp at the bottom and this huge rock does indeed look as it is going to fall on it any moment.

Second approach was a self-inflicted complete disaster while I did not have a proper sit down with the third yet, so the sentence is still looming.

Zdrowaśki, Długas

 

The Lost City

Pewnego dnia w Jordanii postanowiliśmy zejść z utartego szlaku i podążyć pewną dobrze zapowiadającą się ścieżką. Wkrótce wybór okazał się nadwyraz trafny. Otóż poprowadziła nas w niesamowity, ciasny kanion. Robiło się coraz ciekawiej, a zarazem ciemniej. Ani żywej duszy, kanion się zwężał. Czasami się zastanawialiśmy, czy uda nam się w ogóle przecisnąć. Jednak postanowiliśmy brnąć dalej z nadzieją na jakąś nagrodę. Znowóż dobry wybór. W końcu zza pewnego zakrętu ukazała się nam wielka, w skale rzeźbiona świątynia, niczym z Indiana Jonesa! Szczeny musieliśmy chwilę zbierać tylko po to, żeby znowu je o glebę cisnąć. Okazało się, że ta świątynia to tylko początek całego miasta wykutego w skałach! Cóż za odkrycie!

No dobra, może trochę przesadziłem. To jest Petra, jest na Unesco, ma dużo turystów i drogi wjazd. Ale i tak zajebiście!


One day in Jordan we decided to step off the beaten track and venture along that promising path. It soon proved to be a very good choice. The path led us down an incredible, narrow canyon. It was getting deeper and gloomier – all the more interesting. Not a soul around, the canyon kept getting narrower to the point that we sometimes wondered if we could squeeze through. We decided to carry on in hope to find something amazing. And did we indeed! Just after one corner a huge temple carved in rock appeared just in front of our eyes. It looked like the one from the Indiana Jones movie. It took us a while to recover, only to be put in state of shock again when we found that this was just an entry gate to a whole, rock-carved, ancient city. What a discovery!

Fine, ok. I might have exaggerated a bit. This is Petra, it is Unesco-listed, there is a lot of tourists and hefty entrance fee. Still, it’s bloody amazing!

Zdrowaśki,

Długas

Under the Bridge

Ahh, cisza i spokój. Małe, przyjemne miasteczko w Exmoor, a w nim ten średniowieczny, kamienny most. Fajny klimacik, można się odprężyć. I jeszcze woda była na tyle uprzejma, że pozwoliła mi się poszwędać pod spodem 🙂


So peaceful and quiet. A small, pleasant town in Exmoor, and its medieval stone bridge. Very relaxing. Especially since the water was kind enough to allow me to wander underneath.

 

 

Abandoned observatory

Hmm, w sumie to nie do końca. Miało być “abandont”. Tymczasem okazało się na miejscu, że zostało “odabandontnięte”.

Poniższe obserwatorium zostało zdubowane około roku 1900 w górach Sierra Nevada, opuszczone w latach 70-tych i ponownie zagospodarowane na użytek Uniwersytetu w Granadzie jakoś względnie niedawno (widziałem post z 2012 roku, na którym było w stanie przepięknie opuszczonym). No cóż, spóźnilismy się na stary Caminito Del Rey, nie zdążyliśmy też na obserwatorium. Przynajmniej byliśmy konsekwentni 🙂

Tak czy owak, jak ktoś będzie w okolicy (zazwyczaj tą okolicą jest Granada) to serdecznie polecam, bo widoczki cudowne, jak to w górach, a to obserwatorium dodaje sporo uroku.


Actually it is not exactly like that. It was supposed to be abandoned, meanwhile it got unabandoned at some point.

This observatory was built around 1902 in Sierra Nevada range, deserted in 70’s and then adapted again for the needs of University of Granada somehow recently (I saw a post from 2012 when it was in a beautifully abandoned state). Well, we were both late for Caminito Del Rey and also missed the observatory. At least we were consequent 🙂

Nevertheless, whoever shall be in that area (that usually being Granada) I highly recommend to go and have a walk around. These are still beautiful mountains and the observatory certainly adds charm.

Zdrowaśki,