Carnevale 2022 People

Nieodłącznym elementem każdego powozu karnawałowego jest towarysząca mu trupa. Taniec, trochę aktorstwa a przede wszystkim przednia zabawa daje całej konstrukcji mnóstwo życia. Widać, że stroje, makijaż i choreografia zostały szczegółowo zaplanowane i wyegzekwowane w profesjonalny sposób. Imponująca dbałość o szczegóły, tymbardziej że średnio mamy około setki tańcerzy na powóz.


The carri are not complete without the performers that come with it. Acting, dancing, having some good old fun and all in all bringing the construction to life. You can tell that the outfits, make-up and coreography have all been properly planned, prepared and executed in a professional way. Given that there is circa a hundred performers per each creation, the attention to detail makes it all the more impressive.

Carnevale 2022 Carri

Z wyjątkową trudnością przychodzi mi selekcja zdjęć kiedy mamy do czynienia z Karnawałem we Viareggio. Bo te wszystkie obiekty muszą być tak bezczelnie malownicze! Postanowiłem zatem podzielić posty tematycznie 😉 Zaczynam dziennymi zdjęciami największych powozów (Carri).


I find it particularly difficult to select pictures to post when it comes to the Viareggio Carnival. Because these things have to be so shamelessly picturesque! Therefore I decided to divide them in a couple of themes 😉 Below you can view daytime pictures from the largest structures (Carri), others to follow.

Carnival Fireworks

Karnawał we Viareggio 2022 uważamy za otwarty 🙂


The Viareggio Carnival 2022 has now officially started 🙂

Apuan walks, Vantage point

Bardzo dobry punkt obserwacyjny. Stojąc plecami do gór widzisz morze, kilka miast, dzielnice przemysowe, port… Sokole oko wyczai też kolej, autostradę czy inne obiekty tego typu. Zalety tego miejsca zostały dostrzeżone już jakiś czas temu.

Gdybyś był tu niemieckim żołnierzem w 1944 roku syczałbyś “tępi amerykańce!” patrząc na południe. Będąc żołnierzem alianckim z kolei krzyczałbyś “przeklęte szwaby!” w stronę północną. I tak byście się wyzywali z odległości rzutu kamieniem. Znając życie, gdyby linia obrony trzymała się wystarczająco długo to wyzwiska by się znudziły i byście pewnie zaczęli pić kawę i grać w szachy. Idąc tym szlakiem co mniej więcej 100 metrów widziałem albo niemiecki albo aliancki punkt obserwacyjny i myślałem sobie jak to musiało być dziwnie na wojnie. Na moje szczęście jestem tu tylko pieszym turystą, który chce podziwiać widoki i zrobić parę fotek. Zakładam, że to nie były główne zajęcia żołnierzy tu stacjonujących w 1944 roku.


It is a very good observation spot. Having your back to the mountains you can see the sea, a few cities, a couple of industrial hubs, a harbour… A keen eye will spot a railway, a motorway or other points of interest of the sort. The advantages of this spot were noticed a while ago.

If you were here in 1944 you’d be a German soldier looking south sneering “Amerikanische schweine”. As an Allied soldier on the other hand you would be facing north screaming “bloody krauts!”. And you would be insulting each other like this from a stone’s throw distance. If the defence line withheld long enough probably you would get bored and start drinking coffe and playing chess. While walking along this ridge I came across either a German or an Allied observation point every 100 meters or so, thinking how strange life must have been during the war. Luckily for me, I am just a trekker wanting to take in the views and a couple of pictures. I suppose these activities were not the priorities of people sitting on these hills in 1944.

London

Coś mnie dziś zaswędziła część mózgu odpowiedzialna za Londyn. Czas chyba zaplanować jakieś małe odwiedziny.


The part of my brain responsible for London itched a bit today. I think time has come to organize a little visit.

Apuan walks: a bit of snow

Często się to w tej okolicy nie zdarza i długo też nie trwa, ale jeden spacerek udało się zaliczyć.


It does not happen often and does not last long either, but there, I managed to have a short walk in the end.

Under the fantasy palace

Każdy zamek powinien mieć lochy, no nie? Wygląda na to, że każdy pałac też. Jedną z najbardziej imponujących atrakcji w Sintrze były tunele pod Quinta da Regaleira, a przede wszystkim studnie do nich prowadzące. Ani tunele, ani studnie zdają się nie mieć żadnego praktycznego zastosowania, typu transport towaru, wydobycie wody czy ucieczka przed najeźdzcą. Po co więc je zbudowano? Żeby to zrozumieć, trzeba stać się masonem.


Every castle has to have its dungeons, right? Well, every palace as well, it seems. One of the things that impressed me the most in Sintra were the wells and tunnels in Quinta da Regaleira. All these structures do not seem to have a practical application like transport of goods, water extraction or escape path. Why were they built then? To understand you need to join the masonry.

Fantasy world

Pałace w Sintrze. Kolorowe budynki o nietypowej architekturze, piękne parki i wyrastające z nich wille. Trójząb prosto ze sławnego komiksu o dobrodusznym wikingu. Ciekawostką jest, że to miejsce bez specjalnego wysiłku potrafi przenieść nas do wielu przeróżnych światów. Pokazuje ci jakiś symbol, budynek czy ideę a potem wyobraźnia robi swoje. Podczas krótkiej wizyty przerobiłem pół tuzina filmów, kilka gier komputerowych i parę komiksów. Rewelacja, polecam.


Palaces of Sintra. Colourful buildings of strange architecture, beautiful parks with integrated woodhouses giving the impression that they must have grown from the ground themselves. A three-tooth fork symbol straight from a famous fantasy comic book about a goodwilled viking. The curious thing about the place is it has the skill to teleport you to countless various worlds. It presents you with a symbol, a building, a concept etc and your imagination does the rest. In a simple day trip we went through half a dozen movies, a few computer games and a pair of comic books. Brilliant, highly reccomended.

Berlin

Każde miasto jest fajne. Duże, małe, ładne, brzydkie, ciekawe, nudne. Możnaby się zastanowić czy najfajniejsze nie są te, które trudno podpiąć pod utrwalone już kategorie. Weźmy Berlin. Jest duży, chociaż nie daje wrażenia trzy i pół milionowej metropolii. Bywałem w dużo mniejszych miastach, których centrum zdawało się być pępkiem wszechświata – Berlin tego odczucia u mnie nie wywołał. Czy ładny lub nie pozostaje kwestią gustu. Znajdziemy przepiękne klasyczne budynki sąsiadujące z totalnymi dziwactwami, które biernie obserwuje z góry szary blok. Ciekawy – owszem. Są muzea, architektonicznie się dzieje, historia z murem, klimatyczne bary i restauracje itd. Aczkolwiek, jak zauważyła bardzo bliska mi osoba, rzadko trafia się jakąś przypadkową ciekawostkę idąc od jednej atrakcji do drugiej. Niektórzy zdefiniowaliby to zjawisko jako nudne.

Trudno mi to miasto określić, dlatego właśnie uważam je za intrygujące.


Every city is cool. Be it big, small, pretty, ugly, interesting, boring. One could wonder whether the coolest ones would be those difficult to classify following established categories. Let’s take Berlin. It is large, although it does not give the impression of a metropolis of three and a half million inhabitants. I have been to much smaller cities, the center of which seemed to be the belly button of the universe, Berlin did not provoke that feeling. Pretty, well this is always a matter of taste. We can find beautiful, classical buildings next to total oddities, both overlooked indifferently by a gray block. Interesting – yes. There are museums, architectural curiosities, history with the wall, bars, restaurants etc. However, as a person very close to me noticed, you rarely get a random curiosity simply going from one attraction to another. Some would define it as boring.

I find it difficult to define this city, which is why I find it quite intriguing.

Lucca’s terraces

W średniowieczu na panoramę Lukki składały się ponoć setki wież. Reprezentowały one moc rodu do którego należały. W pewnym momencie jeden z rodów okazał się zbyt potężny i wymyślił że, zamiast budować jeszcze wyższą wieżę, rozkaże inne obniżyć… Z tej przyczyny w dzisiejszej panoramie ostało się tylko kilka tego typu konstrukcji. Na szczęście na dwie z nich można dziś wejść i podejrzeć, co pozostało z reszty.


In the medieval era hundreds of towers composed the panorama of Lucca. They expressed the might of the house they represented. At some point one of the houses became so powerful that, instead of building yet a taller tower, it decided to order the competition to lower theirs… As a result there is only a few of them left in today’s panorama. Luckily you can climb two of them and have a peek at what remains of the rest.

Zdrowaśki, Długas